Pertavsız

Beyazıt Cami meydanındaki alışık siyasi konuşmaların her zaman ki müdavimi “Canhıraş kalabalık” yağan yağmurun, sert ayazın, esen rüzgarın, bunaltıcı güneşin dört mevsimini bir kez daha çaresiz, umarsız ve hatta galeyana gelmişçesine yaşıyordu. Öyle ki paşanın kapanış sözleri sadece dinleyen halkı etkilemekle kalmamış koşar adım kadavra dersine yetişmeye çalışan Affan’ı da geciktirmişti.

Affan ataları gibi asker ya da müneccim olmamış Tıbbiye talebesi olarak hekim olmaya karar vermişti. Ama vatan sevgisi tıpkı dedeleri gibi fedakâr ve yüksek aidiyetteydi. Kaderin bir cilvesi miydi bilinmez, kuşaklar boyunca öksüz büyüdü bu ailenin fertleri. Affan ,o akşam babasına Çanakkale’ye vatan savunmasında gönüllü olmaya karar verdiğini açıklayacaktı. Hatta babasının bu konuda ki sessizliği onu daha da yüreklendirecekti.