Ya Ben?

Yerler, mekânlar arasındaki mesafeler tamam da insanların arasındaki mesafeyi ne yapacağız? Onu nasıl ölçeceğiz? Beni sevdiğini söyleyen erkekleri düşünüyorum. İçlerinden birinden kalma bir söz kafamı kurt gibi yiyor yıllardır: “Kadın sevilmekten korktu, adam da sevmedi zaten...”

2012 yazı. İsviçre’de Fribourg’un tarihi dokusunda, şamanik homeopati semineri başlamak üzere. Nur’un hikâyesi böyle başlar. İstanbul’dan Ayvalık’a, İsviçre’den İtalya’ya, Hindistan’dan yeniden kendi hayatına uzanan bir yolculuk... Aşkları, evliliği, çocukları, dostları, kedileri, bahçesi ve Freedom adını verdiği martısıyla birlikte geçen bir ömür. Nur için gitmek kolaydır. Zor olan kalmaktır. Kök salmak ile özgür olmak, sevmek ile bağımsız kalmak arasında yıllar boyunca kendi dengesini arar. Bazen aşktan bazen hayal kırıklığından bazen de kendisine biraz daha yaklaşabilmek için yola çıkar.
Yıllar geçer, şehirler değişir, insanlar hayatına girip çıkar. Nur ise her defasında kendisine aynı soruyla döner: Ya ben?
Belki de bütün hayatı boyunca aradığı şey bir yer, bir insan ya da bir cevap değil, özgürlüğünü kaybetmeden sevebileceği, kök salarken kendisi olarak kalabileceği bir hayattır.