Kar Kuyusu

Eski apartmanlar, tuhaf komşular, bitmeyen bir kış ve yıllardır biriken sırlar…

Genç bir kadın, Galata’nın arka sokaklarının birinde açtığı küçük takı dükkânıyla hayatını yeniden kurmaya çalışır. Ancak burada hiçbir şey göründüğü kadar masum değildir. Günlük hayatın içine sızan huzursuzluk giderek büyür, kar yağdıkça şehir örtülür, örtülen her şey gerilimi biraz daha artırır.

Hikmet Hükümenoğlu, Kar Kuyusu’nda insan ruhunun kırılganlığını ve gündelik hayatın içindeki görünmez şiddeti yalın bir anlatımla ortaya koyuyor. İlk baskısı 2005’te yayımlanan bu roman, yazarın sonraki yapıtlarında derinleşecek anlatı evreninin erken izlerini barındırırken, kurduğu atmosfer ve gerilimle okurların dikkatini çekmeyi sürdürüyor.

“…çocukluğumdan beri beynimde bir karınca sürüsü yaşıyor ve genelde kafamın içinin sakin olmasına pek izin vermiyor. Bazen insanlar beynim karıncalanıyor der ama benimkisi öyle bir şey değil. Kafamda bir sürü karınca var ve de çok çalışkanlar. Herhangi bir şey aklımı kurcalamaya başlar başlamaz yuvalarından çıkıyorlar; beynimin kıvrımları arasında bir uçtan öbür uca tek sıra hâlinde yürüyerek sırtlarında minik minik kaygılar, korkular, tereddütler ve başka bin türlü sevimsiz düşünce kırıntısı taşıyorlar. Genelde onların kafamın içini bu şekilde ele geçirmelerinden ve benim sözümü hiç dinlememelerinden çok bunalıyorum ama yapabileceğim bir şey olmuyor.”