Türklerin Acıları

Ertuğrul 16 Eylül 1890 gecesi, Oşima Adası’nın doğu ucundaki kayalıklara çarptı ve gücünü yitirmiş yorgun gemi, karanlıkta kayalıkların üzerine bindirdiği anda şiddetli bir gürültüyle sarsıldı ve daha ilk darbede dağıldı. Tahta gövdeden yükselen çatırtılar, kırılan direkler ve panik içinde koşuşturan denizcilerin haykırışları fırtınanın uğultusuna karıştı. Denizin soğuk suları bir anda geminin içine dolmaya başlarken Osmanlı denizcileri ellerinden geleni yapıyor ancak kaderin acı hükmü çoktan yazılmış gibi görünüyordu. Kayalıkların paramparça ettiği Ertuğrul Fırkateyni’nden sağ çıkmayı başaranlar, fırtınanın karanlığında dalgalarla boğuşarak kıyıya ulaşmaya çalıştı. Tükenmiş bedenleri, parçalanmış üniformalarıyla kayalıklara tutunarak binbir zorlukla fenerin bulunduğu tepeye tırmandılar. … Fener bekçileri karşılarına çıkan bu yaralı ve perişan hâldeki denizciler karşısında dehşete kapılmıştı.