İçimdeki Sen

“Bazı şeyleri unutmak mümkündür. Ama insanın kendinden kaçtığı yer, hafızasından önce kalbinde saklı kalır.”
Gülseli, geçirdiği ağır ameliyatın ardından gözlerini açtığında yalnızca hastane odasında değil, hayatının tam ortasında da yabancı bir yerde bulur kendini. Çünkü hafızası, son on üç yılı geride bırakmıştır. Bir zamanlar ait olduğunu düşündüğü ev, sevdiği adam Ilgaz, “anne” diye seslenen çocuk… artık ona hem tanıdık hem de bütünüyle yabancıdır. Hafızasının karanlığında kaybolan yılları yeniden anlamlandırmaya çalışırken, geçmişine ait parçalar yavaş yavaş gün yüzüne çıkmaya başlar: susularak büyütülmüş kırgınlıklar, ertelenmiş yüzleşmeler, yarım kalmış aşklar ve herkesin birbirinden sakladığı yalnızlıklar…
Öte yanda Ilgaz, yıllardır sürdürdüğü hayatın içinde korkuları, tutkuları ve seçimleri arasında sıkışıp kalmış bir adam olarak yaşamanın ağırlığını taşımaktadır.
İkisi de farkında olmadan, kusurlarını görünmez kılan, acıları halının altına süpüren, mutluluklarını olduğundan daha parlak göstermeye çalışan bir hayatın içinde kendi “avatar”larını yaratır. Tıpkı Pandora’nın Kutusu’nu güzelliklerle doldurup içindeki karanlığı yok saymaya çalışan insanlar gibi…
İçimdeki Sen, ilk romanı Emanet Kalp ile okurla buluşan Gökçen Orhan’ın ardında bıraktığı dosyalar arasından çıkan, yazarın edebiyat dünyasına bir anlamda emaneti olan özel bir roman...